Lohusa Depresyonu

0

Bebek sahibi olmaya karar vermek demek, artık bambaşka bir hayat sürmeye hazırlıklı olmak demektir. Çünkü bebeğiniz olduğunda, artık attığınız her adımı ona göre planlamak zorundasınız. “Amaan çocuk bizim hayatımıza ayak uydursun” deseniz de, ki ben diyenlerdenim, maalesef bir yere kadar bu düşünceye sadık kalıyorsunuz. Bebeğiniz için gideceğiniz ortamı, yiyeceğiniz yemekleri, hava durumunu…vs düşünmek zorundasınız.

Bebeğinizle olan ilk günlerinizde ona yetebilmek için enerjinizin yüksek olması, çevrenizde size yardımcı olacak insanların olması çok çok önemlidir. Her iki saatte bir emzirme periyodu olur ve bu periyot siz iki saat vaktim var desenizde hemen geçer. Aslında yenidoğanda 4 kural vardır. Emzir, gaz çıkar, bezini değiştir, uyut! Bu sürede kendinize vakit ayırmazsanız, dinlenmezseniz depresyonun ortasında buluverirsiniz kendinizi.

Bir taraftan görmüş geçirmiş komşularınız, akrabalarınız size sorular sormaya başlar. Nasıl kızım sütün varmı? Emziriyor musun mama mı veriyorsun? sütün yetiyor mu? A bu çocuk aç emzir bence, bak meme istiyor bu çocuk aç, aç bu çocuk ne zaman emzirdin, Bu çocuk üşüyor bir battaniye daha ört, yelek giydir diye sürer gider. Siz iyice stres olursunuz çünkü doğrusunu bilmiyorsunuz ilk kez bu kadar küçük bir hayat ellerinizde ve size muhtaç. Nasıl bebeğiniz içgüdü ile hareket ediyorsa aslında siz de içgüdüyle hareket ediyorsunuz. Bebek nasıl diye gelir tüm sorular sizin nasıl olduğunuzu sormak akıllarına gelmez, önemli olan bebeğinizdir. Düşünseler anne iyi olunca bebeği zaten iyi olacaktır… Gelde depresyona girme şimdi!

Depresyona girmemek yada depresyondan çıkmak için size yardımcı olanlar var ki hakkı ödenmez. Ne kadar yakın olsanızda sizin toparlanmanız için zaman verirler boşluk yaratırlar. Eve geldiklerinde çamaşırlarınızı asar, bulaşıklarınızı yerleştirir, ev toparlamaya yardımcı olmaya çalışırlar. Bebeğinle hiç birşey düşünmeden kaliteli zaman geçir, büyüklerini dinle ama kendi bildiğinden şaşma derler, sen git uyu ben bakarım dinlen derler, eşinle veya arkadaşlarınla yemeğe çık kendine vakit ayır ben bakarım derler… candır onlar yanı başınızdan, hayatınızdan eksik etmeyin!

Tabi ki kolay değil, uykusuz geceler, kolik bebeklerle baş etmek, yeni bir hayat, kendine vakit ayıramama, paşa gönlüm bilir havaları yok artık. Ben depresyona girmedim diyen yoktur. Hepimiz ucundan kıyısından belkide dibinden yaşadık depresyonu ama silkelenin ve bebeğinizin tadını çıkarın, geçici olduğunu unutmayın. Çıkamıyorum diyorsanız bir psikologdan yardım alın rahatlayın derim ben. Sizin yaşadıklarınızı şu anda bir anne bir yerde yaşıyor ve sizin gibi hissediyor. Yalnız değilsiniz. Bunu bilmek bile rahatlatıcı!

Lohusa depresyonuna girmek aslında her yeni annenin hakkı, çıkmak da depresyona girmemek de her yeni annenin harcı! Anne olmuşsun sen ya! Hamilelik atlatmışsın, aslanlar gibi doğum yapmışsın, bunu mu atlatamayacaksın. :) Bebeğinizle geçirdiğiniz en güzel, en saf, en katıksız zamanlardır ilk zamanlar. Çünkü bebeğiniz size alışmanız için çoğu kez zaman verir. Nasıl mı? Sürekli uyur mesela, onu izlemeniz, onu koklamanız için. Ağlamaz, sizi üzmemek, panikletmemek için. Koynunuza yatıverir, siz onu, o sizi hissetsin diye… Bu anların kıymetini bilin! Çıkın depresyondan hayat asıl şimdi başlıyor :)

Paylaş
Author Image
Bir kız annesi, Kimyager

Bir Cevap Yazın